co wyszło z biblioteki

Pamiętacie temat identyfikacji dla bibliotek przygotowanej pod patronatem STGU? Pisałem o tej inicjatywie i konkursie w ubiegłym roku dwukrotnie „biblioteka dobrze oznakowana” i „system dla bibliotek”.

Przypomnę więc tylko krótko, za własnym wpisem z grudnia „system dla bibliotek”, co może otrzymać biblioteka zainteresowana wprowadzeniem systemu.

Cytat z info na fejsbookowej stronie STGU:

W pakiecie projektów biblioteki mogą znaleźć do bezpłatnego wykorzystania m.in. logo, font, kierunkowskazy, tablice informacyjne, szablony dokumentów, plakaty, naklejki, gadżety, a nawet szablon strony internetowej.Jak wdrożyć system opisaliśmy w przewodniku – Można w nim znaleźć wizualizacje i opisy poszczególnych elementów, praktyczne wskazówki od STGU, relację z pilotażowego wdrożenia systemu w bibliotece w Radziechowach – Wieprzu oraz listę sprawdzającą, która pomoże zaplanować bbliotekom działania.
Z realizacji i wdrożeń systemu wykonanych w całej Polsce powstanie internetowa galeria zdjęć.

Warto do tego tematu wrócić i sprawdzić, jak to wyszło w praniu. Warto tym bardziej, że napisał do mnie pod koniec czerwca Robku, właśnie o tej identyfikacji bibliotek wprowadzanej w życie. A napisał tak:

„Witam, śledzę od dawna bloga i muszę przyznać że miło mi się go czyta, dziś po raz pierwszy podrzucam temat do wpisu. Być może się przyda. O tuż, kiedyś pisał pan o identyfikacji wizualnej bibliotek, która została stworzona w celu ujednolicenia oznakowania i usystematyzowania chaosu. No to muszę pana zdziwić… w sumie to chyba się pan nie zdziwi ;) http://pbphrubieszow.pl/ znajome logo? to tutaj po sąsiedzku http://www.mbp.hrubieszow.avx.pl/ z racji zawodu (obieżyświat – handlowiec) wiem że takie twory powstają w całej Polsce w rożnych bibliotekach na podstawie tej właśnie darmowej identyfikacji. Biblioteki nie chcą ujednolicania i wrzucania do jednego wora? Ciekaw jestem pana zdania na temat udostępnia np: w tym przypadku „czegoś” za darmo na licencji CC skoro i tak później powstają takie kwiatki.”

No a pod linkami mamy takie obrazki:

Cóż można tu komentować, że wypacza – pewnik, że niepotrzebnie też pewnik, ale widać darmowe kusi do „poprawiania” i „indywidualizowania”, czyli kreatywne wykręcanie, po swojemu, musi być, obowiązkowo. Tylko nie wiem po co, skoro dostali gotowca.

Z braku czasu odłożyłem temat, pisząc jednak do STGU kilka pytań w tej sprawie:

„Dzień dobry,
mam pytania dotyczące identyfikacji dla bibliotek:
– Czy monitorujecie jakoś wykorzystanie opracowania identyfikacji dla bibliotek?
– Macie jakieś odgłosy o wypaczaniu Waszego projektu, wprowadzaniu zmian niekoniecznie właściwych i pożądanych?
– W jakim zakresie przewidywaliście takie ewentualne przeinaczenia i czy zakładaliście?
Będę wdzięczny za odpowiedź na powyższe pytania, w związku z pisanym
artykułem na ten temat.”

Krótka wymiana maili, również z pytaniem czy chcę dodatkowe materiały ilustracyjne. Jasne, że chciałem, te dodatkowe materiały, w końcu nie samym tekstem człowiek żyje. 10 lipca dostałem odpowiedź, od koordynatorki projektu p. Angeliki Gromotki:

„Panie Andrzeju,

Dzień dobry,
mam pytania dotyczące identyfikacji dla bibliotek:
- Czy monitorujecie jakoś wykorzystanie opracowania identyfikacji dla
bibliotek? 

Staramy się monitorować efekty wdrażania systemu pozostając w kontakcie z bibliotekami. Codziennie odbieramy kilka telefonów od zainteresowanych odbiorców projektu. Nie jesteśmy w stanie niestety monitorować dokładnie wszystkich placówek w Polsce i wszystkich wyprodukowanych materiałów, gdyż zasięg projektu jest ogromny. Jest on przeznaczony dla każdej chętnej placówki, a szczególnie dla tych na wsiach i w małych miastach. W całej Polsce mamy takich bibliotek ponad 6500, a w samym Programie Rozwoju Bibliotek znajduje się ponad połowa z nich. Ponadto, ze względu na specyfikę ekonomiczną bibliotek, wdrożenia są często rozłożone w czasie i odbywają się stopniowo.

- Macie jakieś odgłosy o wypaczaniu Waszego projektu, wprowadzaniu zmian
niekoniecznie właściwych i pożądanych? 

- W jakim zakresie przewidywaliście takie ewentualne przeinaczenia i czy
zakładaliście?

Projekt prowadzony na zasadzie otwartej zawsze będzie się wiązał z takim ryzykiem, o ile produkcja i nadzór nad nim nie będą scentralizowane. Liczyliśmy się z tym od początku i finalnie nie zdecydowaliśmy się na wprowadzenie rygorystycznych „narzędzi kontroli” – czy to np. w postaci pobrań projektu czy wyboru jednego miejsca produkcji, aby maksymalnie ułatwić dostęp jego beneficjentom i wesprzeć lokalne sieci współpracy. W myśl zasady „najpierw edukuj”, tuż po opublikowaniu projektów, przeprowadziliśmy kilka szkoleń dla bibliotek, aby one same nie widziały celu w modyfikowaniu ich. Zdarzają się oczywiście indywidualne adaptacje poszczególnych elementów (np. kart bibliotecznych czy strony internetowej), natomiast zachowują one specyfikę całego projektu, który, na szczęście, swoją prostotą, nie pozwala zbyt wiele „zepsuć”. Wdrażanie odbywa się pod nadzorem projektantów, którzy raczej nie kombinują zanadto w projektach, tak samo jak biblioteki cieszą się z materiałów kompletnych i precyzyjnego poradnika. Co ciekawe, „sporej inspiracji” tym systemem doczekaliśmy się ze strony branży – jednej z dyplomantek ASP.”

Niestety żadnego materiału ilustracyjnego, poza linkiem do wdrożenia w Dobczycach,, gdzie akurat wprowadzono w zgodzie z projektem.

Bardziej byłem zainteresowany właśnie tym wykręcaniem po swojemu, nie wiedzieć czemu. Mam nadzieję, że jednak dostanę jakieś dodatkowe materiały w tym temacie, ilustrujące właśnie te odstępstwa i przeinaczenia, szczególnie logo. Warto to sądzę monitorować, choćby dla posiadania wiedzy jaką przybiera skalę takie przerobienia.

Zgadzam się z p. Angeliką Gromotką, że „Projekt prowadzony na zasadzie otwartej zawsze będzie się wiązał z takim ryzykiem, o ile produkcja i nadzór nad nim nie będą scentralizowane. Liczyliśmy się z tym od początku i finalnie nie zdecydowaliśmy się na wprowadzenie rygorystycznych „narzędzi kontroli”, ale tylko z pierwszym zdaniem i to nie do końca, wystarczy, moim zdaniem, sam nadzór. Może jednak, przy takich projektach pro publico bono, nie warto zostawiać zbyt dużego marginesu możliwości jego psucia, nawet jeśli zakładamy iż projekt „na szczęście, swoją prostotą, nie pozwala zbyt wiele „zepsuć”.” . Najprostsze zawsze najłatwiej popsuć, wystarczy podoklejać własne wizje.

Mam nadzieję, że ze słusznej idei ujednolicania nie stworzy się kolejny misz-masz projektowy i prezentacja nadkreatywnej myśli miejscowej.

PS Robku, bardzo dziękuję za podrzucony temat.

książkurs nr 5 – głosowanie

Termin nadsyłania prac na książkurs nr 5  „zawieszona kawa” minął i tym samym zmierzamy do finału.

Wpłynęło 15 projektów znaków, które zgodnie z regulaminem poddaję pod głosowanie Vox Populi, czyli Was.

Możecie głosować tutaj, w komentarzach, lub na Facebooku, głosy zostaną zliczone i wygra oczywiście ten, kto zgromadzi największą ich liczbę. Swój głos oddam na końcu, na wypadek sytuacji ex aequo. Wystarczy podać sam numer pracy, ale komentarze naturalnie mile widziane.

Zaczynamy głosowanie. Macie czas na oddanie głosu do 25 kwietnia 2013.

Uwaga! w związku z próbami nabijania głosów, z jednego IP, proponuję głosującym zastanowić się, czy warto na takie sztuczki tracić czas – zakwalifikuję tylko 1 głos.

książkurs nr 5

OK, zaczynamy.

Zaczynamy kolejną zabawę projektową, zainspirowaną wpisem na fejsbuku, o którym pisałem dopiero co, patrz „kawa zawieszona”.

Zatem temat: „ZAWIESZONA KAWA”

Dla poszerzenia wiedzy polecam zapoznanie się ze stroną zawieszonakawa.eu oraz 3 stronami na Facebooku: facebook 1 , facebook 2 , facebook 3. Nie czytać Kominka, bo głupio gada i nie czuje blusa.

Znak powinien być maksymalnie czytelny dla szerokiego kręgu odbiorców, przyjazny, nie generujący kosztów, to tyle wytycznych kierunkowych, resztę zostawiam waszej kreatywności.

Warunki:
a/ Każdy uczestnik może przesłać dowolną ilość projektów.

b/ Autor zwycięskiej pracy zgadza się przekazać swoje prawa do dzieła do domeny publicznej, pro publico bono, tak aby każdy mógł z niego korzystać bez ponoszenia kosztów i bez ograniczenia terytorialnego.

c/ Książkursowicz podsyła mailowo wykonany przez siebie projekt/projekty na adres: alw/małpa/post/kropka/pl. W temacie maila wpisać – „kawa”, wyrażając tym samym zgodę na opublikowanie pracy na blogu alw.pl. Konieczne wskazanie autora pracy.

d/ Projekty należy przesłać w formacie AI (zapis do pierwszej wersji CS) lub CDR (zapis do wersji 9), najdłuższy bok nie może przekraczać 10 cm.

e/ Prace anonimowe nie będą przyjmowane.

f/ osoby kontestujące, uważające sprawę za idiotyzm, proszone są o opuszczenie pokładu i wylewanie żółci w innych miejscach, dowolnie wybranych

Termin nadsyłania prac: do 20 kwietnia 2013

Nagrody: Tym razem trochę nietypowo.

1. Jest już ofiarowana przez Andrzeja Gołąba jego książka „DTP Od projektu aż po druk. O współpracy grafika z drukarzem”
wydawnictwo Helion. O książce można też przeczytać w moim wpisie „Gołąb o dtp”.

2. Jest także interesująca  „Grywalizacja” Pawła Tkaczyka, wyd. Helion, o której sporo dobrego znajdziecie w sieci

Będą i inne nagrody, na razie jeszcze nie skonkretyzowane, negocjacje trwają, będę informował osobno.

Jury: też nietypowo – zdecyduje Wysokie Vox Populi. Głosy można będzie oddawać w komentarzach (adres mailowy wysyłającego głos będzie sprawdzany) przez 7 dni od zaprezentowania wszystkich prac.

Niniejszym ogłaszam książkurs nr. 5 za otwarty, niech ołówek będzie z Wami. No i nie zapomnijcie zawiesić jakiejś kawy.

***
Informacja dla potencjalnych kolejnych darczyńców nagród:
I Ty możesz zostać mecenasem! Serio. Każdy darczyńca ofiarowujący książkę, lub inny upominek, na nagrodę może liczyć na ciepłą wzmiankę o sobie, wraz z linkiem, oraz wdzięczność obdarowanych.
Uwaga: w tym książkursie  są przyjmowane również nagrody o dużych gabarytach, jak wille, samochody, jachty, sztaby złota itp.

Książkurs nr 4 – werdykt

Wbrew pozorom zadanie było niezbyt wdzięczne, kierując bardziej ku ilustracyjności i żartobliwemu komentowaniu, niż dążeniu do znakowego skrótu. Jako plon konkursu mamy więc dość szerokie spojrzenie, na tę naszą przyjaźń polsko-polską.

W książkursowej zabawie wzięło udział 10 autorów, nadsyłając 17 projektów. Wszystkim biorącym udział bardzo serdecznie dziękuję za poświęcony czas i chęć zabawy.

Po głębokim rozważeniu, za i przeciw, przeprowadzeniu szerokich konsultacji społecznych i odpowiednio długim namyśle, Jury postanowiło, co postanowiło: przyznać 3 nagrody, dzieląc je następująco:

1. miejsce
Marcin Koszyński za zwycięską pracę „PPP2”

Uzasadnienie: za kreatywne i dowcipne podejście w tej pracy oraz pracy „PPP3”
Zwycięzca otrzymuje w nagrodę 3 książki:

– od wydawnictwo d2d  „Typografia książki. Podręcznik projektanta”
– od wydawnictwa Helion  „DTP Od projektu aż po druk. O współpracy grafika z drukarzem”
– od wydawnictwa Newsline „Tożsamość wizualna. Znak, system, wizerunek”
+  aroniówka i herbata aroniowa od gospodarstwa agroturystycznego Eko Ar

2. miejsce
Sebastian Klejsa

Uzasadnienie: za minimalizm i przewrotność
Zwycięzca otrzymuje w nagrodę 2 książki wydawnictwa Universitas: „Oblicza hermeneutyki” i „Wieża Babel. Nowoczesny projekt porządkowania świata i jego dekonstrukcja” +  od gospodarstwa agroturystycznego  Eko Ar herbatkę aroniową

3. miejsce
Piotr Zabłudowski

Uzasadnienie: za kreatywne podejście do tematu
Zwycięzca otrzymuje w nagrodę książkę wydawnictwa Universitas: „Architektura słowa i inne szkice o Norwidzie” +  od gospodarstwa agroturystycznego Eko Ar herbatkę aroniową

Decyzja jury jest ostateczna i niepodważalna, jak nasza niepodległość. Gratuluję serdecznie zwycięzcom! i bardzo proszę o podanie swoich adresów pocztowych, do wysyłki nagród.

Poniżej prezentacja wszystkich nadesłanych na Książkurs nr 4 prac.

Wszystkich uczestników, jak i obserwatorów z boku,  zapraszam do udziału w kolejnym, planowanym, 5 Książkursie. Kiedy będzie? jeszcze dokładnie nie wiem, wszystko bowiem zależy od zdobytych na nagrody książek. Na pewno będzie, jak zwykle, nietypowy temat. Zaglądajcie.